ถึงเวลา อยากรู้ว่าจะมีไหม

ใครคนไหน..คนนั้น...ที่อยู่ข้างๆกันตลอดไป

..............

fwd mail อันนี้จากรุ่นน้อง....ดูแล้วเหงาๆจังแฮะ

ในที่สุดก็มีบล็อกเป็นของตัวเอง จริงๆยังงงๆและสับสน (ทางเพศ) เกี่ยวกับบล็อกและไดอารี เพราะที่ผ่านมาเขียนไดอารีออนไลน์ที่ไดฮับมาเกือบ 3 ปี ซึ่งแน่นอนเรื่องราวก็ออกแนวหาประโยชน์ไม่ได้ตามประสาคนไร้สาระ มาหนนี้พอตั้งท่าจะทำบล็อกซึ่งน่าจะมีประโยชน์แก่มนุษยชาติ (เวอร์ไปแล้วกุ)...ก็คิดไม่ออก เพราะในชีวิตสนใจอะไรเป็นพิเศษมั่งฟระ

สนใจเรื่องของชาวบ้านอ่ะ

เรื่องของชาวบ้าน คืองานของช้านนนนน...ว่าไปนั่น

เจริญ (ลง) จริงๆเล้ยยยยย....

เหอๆๆ....อย่าเลย อายตัวเอง

เอาพวกฟอร์ดเมลล์มาเก็บๆลงๆไว้ล่ะกัน เพราะหลายๆอันอ่านทีไรก็เข้ากับสถานการณ์ เข้ากับความรู้สึกดีจัง ไม่อยากเปิดเมลล์แล้วผ่านเลยไปเฉยๆ อย่างน้อยซักวันได้ย้อนกลับมาอ่าน คงทำให้นึกถึงเรื่องราวความรู้สึกในวันนั้นๆได้ เหมือนไดอารีอีกรูปแบบนึงล่ะมั้ง

อันนี้น้องอ้วนส่งมาให้ ชอบอ่ะ ตรงกะตัวเองเพราะกำลังพยายามและเสนอหน้ามองใครคนนึงให้ครบทุกมุมอยู่

ไดอารีออนไลน์ของเราคงพักยกไปก่อน เบื่อๆด้วยแหล่ะ เขียนในสมุดบันทึกไปล่ะกัน เน้นวันที่ "อยาก" จริงๆ ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะอารมณ์แค้นฝังหุ่น 555....แอบเสียดายตังค์ค่าสมาชิกไดฮับนิดหน่อย เพิ่งจ่ายตังค์ไปเดือนกว่าๆเอง...แต่ทุกอย่างคงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว คงต้องยอมรับกับการเปลี่ยนแปลง - เปลี่ยนไปของหลายๆคน คงไม่วิจารณ์เพราะเป็นเรื่องของเค้า เราแค่ผู้ใช้บริการ แม้ลึกๆจะรู้เบื้องลึกจากเพื่อนวงในมาบ้างแล้ว...อย่างน้อยก็เข้าใจและให้กำลังใจน้องฮันท์...เสียดายก็แต่เพื่อนๆพี่ๆน้องๆในไดฮับ แต่สงสัยจะย้ายมาที่นี่กันหมดล่ะมั้ง หวังว่าทุกคนคงสบายดี...